İsmail Şanlı - Çınar Kaymakamı
Çınar Kaymakamı
  • Kaymakamımızın Mesajı
  • Saygıdeğer Çınarlılar, Kıymetli Mesai Arkadaşlarım, Resmi Gazetede yayımlanan İçişleri Bakanlığı’nın atama kararnamesi ile Kaymakam olarak atandığım Çınar İlçesinde göreve başlamış bulunmaktayım. Güzide ilçemiz Çınar'da siz değerli halkımıza hizmet etmenin büyük bir onur olduğunu ve ağır bir sorumluluk gerektirdiğini öncelikle belirtmek isterim. Toplumda huzur ve güvenin sağlanması, eğitim ve sağlıkta kalitenin yükseltilmesi, şehit ve gazi ailelerine, yaşlılarımıza, yardıma muhtaç vatandaşlara, korunmaya muhtaç çocuklarımıza ve engellilerimize sürekli ve kaliteli hizmet sunumu, halkın yaşam kalitesinin artırılması, kurumlar ve şehrin dinamikleri arasında uyum en çok üzerinde duracağım, takip edeceğim ve destekleyeceğim konulardır. Kaymakamlığım süresince, adalet, tarafsızlık, sevgi ve hoşgörü içerisinde görev yapma bilinci ve gayretiyle hizmet edeceğim. Mesai arkadaşlarımla birlikte çalışmalarımızı yürütürken kanun ve hukuk çerçevesinde; vatandaşın yerine kendimizi koyarak empati yapmaya, problemlerin çözümünde sonuç odaklı davranılmasına, görevin ve işin hakkının verilmesine, karşılıklı saygı, işbirliği ve koordinasyon içerisinde hizmet etmeye, kamu hizmetlerini çağdaş niteliklerde sunulması ve vatandaşlarımızın buna kolay ve çabuk bir şekilde erişmesi yönündeki çalışmalara gayret gösterilecektir. Çınar İlçemizin daha ileri bir noktaya götürülebilmesi için; saygıdeğer Çınarlılar'ın, milletvekillerimizin, siyasi parti temsilcilerinin, belediye başkanımızın ve meclis üyelerimizin, il genel meclisi üyelerinin, üniversitemizin, muhtarlarımızın, sivil toplum kuruluşlarının, kamu kurum ve kuruluşlarında bulunan mesai arkadaşlarımın, katkı ve desteklerini, tecrübelerini, bilgilerini, emeklerini esirgemeyeceklerine olan inancım tamdır. Birlikte çalışacağım mesai arkadaşlarımın görev ve sorumluluk bilinciyle güzel bir ekip olarak Çınar’a en iyi şekilde hizmet etmeye çalışacağız. Bu vesile ile Çınar halkını, kurum ve kuruluşlarımızda çalışan siz değerli çalışma arkadaşlarımı sevgi ile selamlıyorum.
  •   Kaymakamın Biyografisi
  • İsmail ŞANLI 1981 Yılında Sivas’ta Dünyaya Geldi. İlk ve Orta Öğrenimini Sivas’ta, Ankara Gazi Üniversitesi Kamu Yönetimi bölümünde lisans, Dicle Üniversitesinde yüksek lisans eğitimi aldı. Maliye Bakanlığı ve Jandarma Genel Komutanlığında çalıştı. İçişleri Bakanlığı tarafından açılan Kaymakamlık Sınavını Kazanarak Tokat Kaymakam adayı olarak atandı. Çorum Uğurludağ, Bolu Kıbrısçık ilçelerinde Kaymakam Vekilliği, Yozgat Kadışehri ve Diyarbakır Hani ilçelerinde Kaymakamlık görevini müteakiben 23 Ağustos 2013 tarihinden itibaren İlçemizdeki görevine başlamıştır. İngiltere Manchester Üniversitesinde 9,5 ay süreyle Dil, Kamu yönetimi ve İngiltere Kamu Yönetimi alanında eğitim ve incelemelerde bulundu. Türkiye Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü TODAİE) 40. Dönem Kamu Diplomasisi programını bitirdi, Kara Harp Okulu, Jandarma Okullar Komutanlığı bünyesinde Subay Temel Askerlik ve Subaylık Anlayışı kazandırma ve Subay Temel Kursunu aldı. Avrupa girişimcilik ödülüne ülkemizi temsilen yürüttüğü bir proje kosgeb tarafından aday gösterilmişti. Girişimci İş Adamları Vakfı tarafından yılın kamu yöneticisi ödülü, yozgat ekonomisini değer katanlar ödülü aldı. Avrupa Birliği Projelerinde koordinatörlük görevleri ile Kadın ve çocuğa yönelik şiddet konularında bildirileri bulunmaktadır.
  • Kaymakam'a Mesaj Gönder

  • Projeler
  • cinaryaziisleri cinarkymk
Çınar'ın Jeolojik Özellikleri

Çınar'ın Jeolojik Özellikleri


Çınar, Diyarbakır ilinin bir ilçesidir. Cumhuriyetin ilk yıllarında Diyarbakır merkeze bağlı büyük bir köy olan Çınar, 23 Haziran 1937 yılında, 3223 sayılı Kanun ile bağımsız ilçe hâline gelmiştir. Önceleri adı “Melkis” olup merkezi daha sonra “Hanakpınar” köyü yakınlarına taşınan ilçenin, 1937’den önce adı “Akpınar” ve “Hanakpınar” olarak bilinmekteydi.
Birçok uygarlığa yerleşim merkezi olan Çınar, Diyarbakır il merkezine en yakın (32 km) coğrafi açıdan Diyarbakır’ın en büyük (1952 km2) nüfus açısından da dördüncü büyük (57 bin) şirin bir ilçesidir. 88 köy ve 2 belediyesi vardır.
Çınar, coğrafi yapı bakımından iki bölüme ayrılır. Doğusu düz ve geniş bir ovalık, batısı ise dağlık ve engebeli arazilerden oluşur. Diyarbakır’a 32 km uzaklıkta olup deniz seviyesinden yüksekliği 660 m, yüzölçümü ise 1952 km2’dir. Çınar, kuzeybatıdan Diyarbakır il merkezi, batıdan Şanlıurfa’nın Siverek, Viranşehir ilçesi, güney ve güneybatıdan Mardin ilinin Mazıdağı ve Derik ilçeleriyle doğudan Mardin’in Savur ilçesi ve ile bağlı Bismil ilçesiyle komşudur (Şekil-1a ve b 2; 3; 4).
Karasal iklim söz konusudur. Çarıklı beldesinin etkisinden ve Bismil’den gelen çöl sıcaklarının etkisinden yazları çok sıcak geçer, ancak Çınar genelde haziran ve ağustos aylarında yüksek sıcaklıklar yaşar. İlçede, haziranda en yüksek 45,2, ağustosta da 48,9 dereceyi bulan gölge sıcaklık değerleri ölçülmüştür. Kışın ise Karacadağ’ın da etkisiyle soğuk geçer. En düşük kış sıcaklığı 31 Aralık 2007 tarihinde ölçülen -28,7 derecedir.
İlçe, ilin 13 km güneydoğusundadır. İlçe arazisi güneyden kuzeye doğru tatlı meyille ara yerde dik yamaçlı sırtlar hâlinde Dicle Vadisi’ne doğru inmektedir. İlçenin güneydoğusundan Göksu Deresi geçmektedir.
İlçenin zemini, Miosen yaşlı değişik kalınlıkta kil, kum ve konglomeraların ardalanmasından oluşmuştur. Yer altı suyu derindedir. 2. derecede tehlikeli deprem bölgesindedir. Civar deprem merkezlerinin tesirindedir (Şekil 5).

Jeolojik Konum
Jeolojik Evrim
Diyarbakır, Arap plakası ile Avrasya kıtasının çarpıştığı yere yakın bir konumdadır. Bu çarpışma Diyarbakır’ın kuzeyinden geçen D-B yönlü bir kenet kuşağının gelişmesine neden olmuştur. Kenet kuşağı boyunca metamorfik kayaçlar ile ofiyolitik kayaç birlikleri yoğun olarak yüzeylemektedir (Güven v.d., 1991). Çalışmanın amacını göz önünde bulundurarak bu karmaşık jeolojinin ayrıntılarına burada değinilmeyecek, sadece çalışmanın alanı ve çevresindeki kayaçların dağılımı göz önünde bulundurulacaktır. Bu nedenle Türkiye’nin 1/200.000 ölçekli jeoloji haritası baz alınarak basitleştirilmiş bir jeoloji haritasından faydalanılmıştır. Bu haritaya göre yörede Kuvaterner alüvyonlar dışında farklı kaya türleri yer almaktadır (Şekil 6).
Bölgedeki en yaşlı birim bir bindirme ile kuzeyden güneye Miyosen birimler üzerine doğru hareket eden allokton kütleden oluşmuştur. Üst Kretase’den Miyosen’e farklı evreleri bilinmekte olup hat boyunca birçok bindirmenin olduğu bir kuşak oluşmuştur. Jeolojik haritada bir çizgi hâlinde gösterilen bu kuşak Çermik-Ergani-Dicle-Lice-Kulp hattı boyunca gözlenebilmektedir (Genç, 1985). Bu allokton kütlenin en önemli iki üyesi ofiyolitler ve metamorfik kayaçlar. Ofiyolitler Kampaniyen-Alt Mestrihtiyen yaşta olup genellikle serpantinleşmiş ultrabazik kayaçlardan oluşmaktadır. Metamorfik kayaçlar egemen olarak mermerlerden oluşmaktadır. Kretase yaşlı kayaçlar genel olarak ince tabakalı pelajik kireçtaşları ile temsil edilir. Eosende bölge geniş bir karbonat platformuna dönüşmüş ve bu arada çok kalın kireçtaşı düzeyleri çökelmiştir. Miyosen’de bölgenin doğu kesiminde sığ şelf karbonatları ve resifal kireçtaşları çökelirken, batı kesiminde derin şelfte yer yer kireçtaşı düzeyleri içeren kil-marn, tebeşirli killi kireçtaşı ardalanmasından oluşan bir istif çökelmiştir. Bu kireçtaşı düzeyleri çok iyi blok verdiklerinden, yapı taşı olarak en olumlu kireçtaşı seviyelerini oluşturmaktadır. Diyarbakır, Hazro, Hani, Ergani, Çermik, Çüngüş ve Adıyaman yöresinde bu seviyelerde açılmış pek çok taş ocağı bulunmaktadır.
Karacadağ volkanizması, Üst Miyosen’de başlayarak (Haksal, 1981) tarihsel zamanlara değin etkin olmuştur. Genellikle bazik lavlarla temsil edilen tipik kalkan şeklinde bir volkandır. Karacadağ volkanizmasında üç ana püskürme dönemi saptanmıştır (Şaroğlu ve Emre, 1987). Diyarbakır’ın kuzeybatısında yer alan bazaltlar, masif, düzgün kırık sistemleriyle kesilmiş, yüzeyde yarı köşeli ve çeşitli boyutlarda sağlam bloklar hâlindedir (Ercan v.d., 1991). Kırık yüzeylerinde, koyu gri tonlarında ve afanitik doku gösterirler (Lustrino v.d., 2010; Toprak ve Kavak, 2012).
Bölge, Güneydoğu Anadolu Bindirme Kuşağı’nın güneyindeki Kenar Kıvrımları Kuşağı’nda yer alır. Miyosen, tektonik olayların oldukça etkin olduğu bir dönem olup Midyat grubuna ait birimler regresif olarak çökelimlerini tamamlamış, ardından Miyosen başında bölgenin kuzeyi alçalmaya, deniz seviyesi yükselmeye başlamıştır. Bunun sonucunda transgresif olarak Silvan grubuna ait Fırat Formasyonu çökelmeye başlamıştır. Orta Miyosen başlarında sıkışma tektoniğinin etkinlik kazanmasıyla birlikte Lice Formasyonu çökelmiş ve Alt Miyosen çanağı kapanmıştır.
Güneydoğu Anadolu’nun hemen tamamında yayılım sunan Miyosen çökelme çanak/çanaklarının evrimi, Neotetis’in güney kolunun kapanmaya başlamasıyla yakından ilişkilidir (Şengör, 1980). Eosen’de okyanus tabanının dalıp batarak tüketilmesi sonucunda farklı tektonik birlikler birbirlerine yakınlaştırılmıştır. Okyanusal levhanın tüketilmesine rağmen Güneydoğu Anadolu genelinde denizel ortam varlığını sürdürmüştür. Bu durum giderek sığlaşmasına rağmen denizel çökelimin sürekliliğinden anlaşılmaktadır (Yılmaz, 1983).
Kuzey güney yönlü sıkıştırma hareketine bağlı olarak gelişen sıkışma ve kısalma, önce bölgeyi topluca yükseltmeye başlamış yükselme, denizel ortamın giderek sığlaşmasına yol açmıştır. Denizel ortamın çekilmesiyle karaya çıkan otokton birimler, bu dönemde aşındırılmaya başlamış olu bu esnada da kuzey kesimlerde ise denizel ortam, sığlaşmakla birlikte varlığını sürdürmüştür. Denizel olan bu kesimlerin karasal hâle gelmesi Orta Miyosen’e denk gelmektedir. Rejyonal ölçekte sığlaşan denizel ortamda Fırat Formasyonunun çökelmesine sebep olmuştur. Daha sonra Allokton kütlelerin otokton üzerine ilerlemeleri, otokton karbonat birimleri üzerine kırıntılardan oluşan fliş benzeri bir birim olan Lice Formasyonu’nun çökelmesine neden olmuştur.
Allokton kütlelerin güney sınırı ile otokton arasındaki ortamda gelişen bu türbiditik birim, sıkışma sistemi nedeniyle giderek sığlaşan bir ortamın varlığını göstermektedir. Allokton kütlelerde bu sıkışma sistemine bağlı olarak, kendi içlerinde şariyajlanıp kuzeyden güneye doğru yükselmeye başlamışlardır. Bu gelişmenin sonucunda, Lice türbiditik istifine, daha yaşlı ve altta olup da itilerek üste doğru yükselen nap dilimlerinden, malzeme gelimine neden olmuştur.
Lice Formasyonu bu dönemde olasılıkla, ilerleyen allokton ile otokton şevi arasında gelişen bir çizgisel fliş havzası çökelleriyle, buna kuzeyden kanallarla katılan kaba klastiklerin dil ve yelpazelerinden oluştuğu var sayılmaktadır. Aynı sürede otokton en güney denizel sınırında ise regresif istifler ve resifler gelişmiştir. Lice Formasyonu denizin kapanma döneminde ve sıkışma rejimi içinde gelişmiş bir birimdir. Bu özelliği nedeniyle de oluşumu jenetik olarak bir molas çökelimi gibi değerlendirilebilmektedir. Sıkışma tektoniğinin Orta Miyosen döneminde etkinlik kazanması Alt Miyosen döneminde oluşan çökelim çanaklarının genelde kapanmasına neden olmuş, böylece, Güneydoğu Anadolu’nun günümüzdeki tektonik konumunu belirleyen sürüklenimler gelişmeye başlamıştır. Bölgede sıkışma kuvvetlerinin etkisinin artmasıyla Üst Miyosen döneminde K-G yönlü açılma çatlakları gelişmiş ve bunun sonucunda Karacadağ volkanitleri bölgedeki daha yaşlı birimleri örtmüştür (Şaroğlu ve Emre 1987).
Karacadağ volkanitleri olarak tanımlanan volkanik alan kuzey bölümde Dicle ve Fırat nehirleri ile yine volkanitlerin dokanağından gelişmiş olan bunların yan dereleri ile sınırlanır. Güneyde belirli bir topografik sınırı çizilemeyen volkanitler Urfa-Mardin karayoluna kadar ulaşmaktadır. Söz konusu volkanitlerde hava fotoğrafları ve arazi gözlemlerine göre üç ana etkinlik dönemi saptanmış ve bu özellik göz önüne alınarak volkanitler üç bölümde incelenmiştir. Bu ayrımda ilksel volkan morfolojisinin korunma şekli, drenajla yarılma oranı, aşınma derecesi, toprak örtüsü ve en önemlisi de stratigrafik ilişkiler ölçüt olarak kullanılmıştır. Volkanitlerin ayırtlandığı her evre, tümü yörenin en büyük volkan konisi durumunda olması nedeniyle farklı alanlardaki çıkış merkezlerinden yüzeylenmiş olmasına rağmen Karacadağ volkanitleri olarak tanımlanmıştır (Şekil 6).
Stratigrafi
Çınar ve yakın çevresinde tabandan yukarıya doğru şu birimler yer almaktadır: altta Midyat grubuna ait Alt Eosen-Alt Oligosen yaşlı kireçtaşı ve dolomitlerden oluşan istif Hoya Formasyonu; Alt Eosen-Üst Oligosen yaşlı çörtlü marn ve killi kireçtaşlarından oluşan istif olan Gaziantep Formasyonu; bunların üzerlerine, Silvan grubuna ait konglomera, evaporit ara tabakalı şeyl, silttaşı ve kumtaşından oluşan Kapıkaya Formasyonu; daha sonra Şelmo Formasyonu, son olarak da 3 ayrı seviyeden oluşan Karadağ Volkanitleri ve bunların üzerine de eski ve yeni alüvyonlar gelmektedir (Şekil 7).
Stratigrafiye genel anlamda bakıldığında sırasıyla Midyat Grubu, Silvan Grubu, Şelmo Formasyonu ve Karacadağ Volkanitleri yer almaktadır. Bu çalışmada Çınar ve civarında yer alan Midyat Grubuna ait Hoya ve Gaziantep Formasyonları, Silvan Grubuna ait Kapıkaya Formasyonu, Şelmo Formasyonu (Yeniköy ve Gölpınar Formasyonları) her ne kadar farklı araştırmacılar tarafından bu formasyon Yeniköy ve Gölpınar Formasyonu olarak ayırtlanmış ise de tarafımızdan Şelmo Formasyonu olarak benimsenmiştir ve 3 farklı fazda bulunan Karacadağ Bazaltlarının yanı sıra eski ve yeni alüvyonlar detaylı bir şekilde anlatılmıştır (Şekil 7).
Midyat Grubu
Mardin ili Midyat ilçesi dolayında tipik olarak yüzeylenmektedir. Midyat Grubu; Gercüş, Kavalköy, Hoya, Gaziantep, Havillati ve Germik Formasyonları olmak üzere altı ayrı formasyondan oluşmaktadır. Grubun tabanını oluşturan Alt Eosen yaşlı klastik kayalar Gercüş Formasyonu; Alt Eosen yaşlı ince tabakalı kireçtaşları Kavalköy Formasyonu; Alt Eosen-Alt Oligosen yaşlı kireçtaşı ve dolomitlerden oluşan istif Hoya Formasyonu; Alt Eosen-Üst Oligosen yaşlı çörtlü marn ve killi kireçtaşlarından oluşan istif Gaziantep Formasyonu; Orta-Üst Eosen yaşlı, ince tabakalı, killi, derin denizel kireçtaşları Havillati Formasyonu ve Orta Eosen-(?) Oligosen yaşlı dolomit ara katkılı evaporitlerle temsil edilen istif ise, Germik Formasyonu olarak adlandırılmaktadır (Şekil 8).
Formasyon aşamasında, ilk kez Maxson (1936) tarafından Hermis antiklinalinde “Midyat limestone” ismi ile tanımlanmış ve tarif edilmiştir. Grup aşamasında ise, ilk kez Gossage (1956) Gölbaşı, Gerger, Kahta ve Karababa dağında “Gercüş formation” veya daha yaşlı formasyonlar ile “Adıyaman gravel group” arasında yer alan çoğu Eosen, yer yer de Paleosen ve Oligosen-Miyosen yaşlarını da içeren karbonatlan “Midyat limestone group” adı altında toplamıştır. Periam, (1958)’de Karababa dağında ölçülen kesitte, Orta Eosen yaşlı karbonatlar “Kavaklık formation” olarak tariflenmiş ve “Midyat group” adı kullanılmıştır. Gossage (1958) ise, Adıyaman ilinin güneybatısında, Kayacık antiklinalinde ölçtüğü kesitte (Kayacık ÖSK’da), Periam, (1958)’den uyarlayarak Eosen-? Miyosen yaşlı karbonatlan “Kavaklık formation” ve “Dibe formation” olarak tanımlamış ve bu formasyonları “Midyat group” adı altında toplamıştır. Günümüzdeki stratigrafık konumu ise, Açıkbaş ve diğ. (1979) ile kazanmıştır.
Midyat Grubu; bölge genelinde Amanos Dağları yöresindeki bazı alanlarda, Siirt ili civarında, Kavikadağ, Sadak, Tavan ve Dodan yükselimlerinin bulunduğu geniş alanlarda, Şırnak ili Cizre ilçesinin kuzeyinde, Kızılsu nahiyesi civarında, Hakkari ilinin güneyinde, Selat ve Kavalköy köyleri dolaylarında Germav Formasyonu üzerine; Gaziantep ilinin kuzeybatısında, Çarpin köyünün güneyindeki Kepezdağı ve Sakçagözü nahiyesi civarında Belveren Formasyonu üzerine; Adıyaman ilinin kuzeyinde, Hozik-Sermikan uzantısında ve Artan antiklinalinde, Diyarbakır ili Hazro ilçesi dolayında Antak Formasyonu üzerine; Sürüklenim örtüleri güneyinde Mardin Grubu üzerine; Amanos Dağları’ndaki bazı alanlarda, Diyarbakır ili Çermik-Çüngüş ilçeleri ile Ergani ilçesinin yakın kuzeybatısındaki Zırnak tepe civarında, Dicle-Hani ilçeleri arasında, Hani ilçesinin yakın doğusundaki alanlarda, Hakkari ilinin kuzeyinde, Yüksekova ilçesi Urşe köyü civarında Koçali-Karadut Karmaşıkları üzerine; Şırnak-Hakkari arasında kalan alanlarda Sayındere ve Germav Formasyonları, Mardin ve Cudi Grupları ile Koçali Karmaşığı’nın üzerine diskordan; Kilis ilinin kuzeybatısında, Beşenli köyü civarında, Adıyaman-Diyarbakır illeri dolayları ile Çamurlu-Yolaçan kuyularının yer aldığı alanlarda, Mardin ilinin yakın batı-güneybatısında, Avcılar köyü civarında Germav Formasyonu üzerine konkordan olarak gelmektedir (Duran ve diğ., 1989). Grubun üst dokanak ilişkisi ise, Diyarbakır ili Hazro ilçesi dolayında, Siirt ili civarında, Kavikadağ, Sadak, Tavan ve Dodan yükselimlerinin bulunduğu geniş alanlarda (Yılmaz ve Duran, 1997), Şırnak ili Cizre ilçesinin kuzeyinde, Kızılsu nahiyesi civarında, Hakkari ili dolayında, Selat ve Kavalköy köyleri civarında Silvan Grubu’nun Kapıkaya Formasyonu; Adıyaman ilinin kuzeyinde, Hozik-Sermikan uzantısında, Artan antiklinalinde, Diyarbakır ili Çermik-Çüngüş ilçeleri ile Ergani ilçesinin yakın kuzeybatısındaki Zırnak tepe civarında, Hani ilçesinin yakın doğusunda, Hakkari ili Geçitli nahiyesi güneyi ile Tuğlu köyü dolaylarında Silvan Grubu’nun Fırat Formasyonu; Dicle-Hani ilçeleri arasında Silvan Grubu’nun Lice Formasyonu; Kilis ilinin kuzeybatısında, Beşenli köyü civarında, Mardin ili yakın batı-güneybatısında, Avcılar köyü civarında Şelmo Formasyonu ile diskordan; Hakkari ili dolaylarında, Geçitli nahiyesi güneyinde, Tuğlu ve Urşe köyleri civarında da Hakkari Karmaşığı ile tektoniktir.
Grubun bölge genelinde kalınlıkları Amanos Dağları yöresinde 70-700 m; Kahramanmaraş ili dolaylarında 340-640 m; Kilis ili civarında 1101 m; Gaziantep ili dolaylarında 127-432 m; Adıyaman ili Gölbaşı, Besni ve Tut ilçeleri dolaylarında 100-533 m; Adıyaman ili kuzeybatısındaki alanlarda 245-479 m; Adıyaman ili güneybatısında 466-596 m; Adıyaman ilinin kuzey ve kuzeydoğusundaki alanlarda 63-600 m; Kahta ilçesi Narince nahiyesi dolayında 241-739 m; Diyarbakır ili Korudağ-Çermik-Çüngüş dolaylarında 120-610 m; Ergani ilçesi civarında 78 m; Dicle ilçesi dolayında 95-370 m; Hani ilçesi civarında 183-265 m; Hazro-Hezan dolayında 275-1125 m; Kulp ilçesi civarında 123 m ); Maden-Guleman yörelerinde 200 m; Mardin ili Derik ve Mazıdağı ilçeleri civarında 29-731 m; Batman ili Hasankeyf, Gercüş ve Dargeçit ilçeleri dolaylarında 78-750 m; Siirt ili Baykan, Kurtalan ve Şirvan ilçeleri dolaylarında 105-680 m; Eruh, Pervari ilçeleri ile İspandika ve Körkandil dolaylarında 353-582 m; Şırnak ili Cizre ilçesi civarında 577-786 m; Beytüşşebap ilçesi civarında 248 m’den fazla; Hakkari ili yöresinde 43-357 m; Yüksekova ilçesi civarında 467-480 m (Perinçek, 1980b; Duran ve diğ., 1989). Amanos Dağları yöresinde, Kahramanmaraş-Gaziantep illeri arasındaki alanda, Adıyaman-Gaziantep illeri arasında, Adıyaman ili Gölbaşı-Gerger ilçeleri arasında kalan sahada, Diyarbakır ili Korudağ-Çermik-Çüngüş dolaylarında, Ergani-Hani-Dicle-Lice-Hazro-Siirt hattında, Lice-Hamzalı-Mardin ili kuzeyindeki Savur-Sürücü dolaylarında, Derik-Mazıdağı ilçeleri arasında, Kerburan ilçesi civarında, Batman ili Gercüş, Hasankeyf, Sason ve Kozluk ilçeleri dolaylarında, Siirt ili Baykan, Şirvan, Pervari ve Eruh dolaylarında, Şırnak ili Cizre, Silopi, Uludere ve Beytüşşebap ilçesi ile Hakkari ili dolaylarında yaygın olarak mostra vermektedir (Yılmaz ve Duran, 1997).
Grubun Gercüş Formasyonu çakıltaşı, kumtaşı, şeyl, marn, silttaşı ve killi kireçtaşı-kireçtaşı; Kavalköy Formasyonu ince-orta tabakalı kireçtaşı; Hoya Formasyonu ince-çok kalın tabakalı-som kireçtaşı ve dolomit; Gaziantep Formasyonu tebeşirli kireçtaşı, tebeşirli marn, çört-silisifiye kireçtaşı; Havillati Formasyonu ince-orta tabakalı, çört yumrulu, killi, pelajik kireçtaşı ve Germik Formasyonu ise, dolomit ara katkılı şeyl jips litolojilerinden oluşmaktadır. Grubun yaşı Eosen-Oligosen (Duran ve diğ., 1988 ve 1989) olup Akarsu-alüvyon yelpazesi-sınırlı/yarı sınırlı sığ epirik deniz- sığ normal deniz-şelf kenarı/önü-yamaç/yamaç ötesi-derin deniz (Duran ve diğ., 1988 ve 1989) ortamında çökelmiştir.
Hoya Formasyonu: Diyarbakır ili Çüngüş ilçesi 2 km güneybatısındaki Hoya köyü dolayında tipik olarak yüzeylenmektedir. Midyat Grubu’nun formasyonudur. İlk kez Hoya köyü dolayında, Sungurlu (1977) tarafından adlandığı Perinçek (1979f)’de belirtilmesine rağmen, literatür taramalarında bu referans bulunamamıştır. Bu nedenle, ilk adlayan Perinçek (1978a) olarak kabul edilmiştir. Perinçek (1978a) hazırlamış olduğu Güneydoğu Anadolu otokton ve allokton kaya birimleri jeoloji sembolleri haritasında “Midyat Grubu” içinde “Hoya Formasyonu” adını isim bazında kullanmıştır (Yılmaz ve Duran, 1997).
Stratotipinde, Sungurlu (1977; in Perinçek, 1979i) referansı bulunamadığından ve Perinçek (1978a)’da da Hoya Formasyonu’nun holostratotipi belirtilmediğinden, Diyarbakır ili Çüngüş ilçesinin 2 km güneybatısındaki Hoya köyü dolayında, 1/25000 ölçekli L42-C1 haritasında, Görür ve diğ. (1981) tarafından ölçülen Hoya ölçülmüş stratigrafi kesiti Hoya Formasyonu’nun neostratotipi olarak önerilmiştir. Birimin hipostratotipi ise, Diyarbakır ili Hazro ilçesinin yakın güneyinde, Uzunargıt (Zuğur) köyünde, 1/25000 ölçekli L45-C1 haritasında başlangıç; K 33375, D 55725 ve bitiş; 33775, D 56375 koordinatları arasında Şemşir ve diğ. (1986; in Duran ve diğ., 1987) tarafından ölçülen Uzunargıt ölçülmüş stratigrafık kesiti ile Batman ili Hasankeyf ilçesinin 5 km kadar doğu-güneydoğusunda, Dimi köyünde, 1/25000 ölçekli M46-c2 haritasında başlangıç; K 41 75300, D 7 16850 ve bitiş; K 41 76700, D 7 17100 koordinatları arasında, Şemşir ve diğ. (1987; in Duran ve diğ., 1987) tarafından ölçülen Softek ölçülmüş stratigrafık kesitidir (Yılmaz ve Duran, 1997).
Neostratotipinde (Hoya ÖSK’da) toplam 603 m kalınlıkta ölçülen Hoya Formasyonu’nun tabandan itibaren ilk 152 m’si içinde kireçtaşı egemendir (Şekil-91). Sadece, 82-90 m’ler arasında dolomite rastlanır (Görür ve Akkök, 1982b; Duran ve diğ., 1989). Kireçtaşları; gri, bej renkli, orta (10-100 cm) kalınlıkta muntazam tabakalı, bol miliolidli, alveolinidli, ekinit parçalı ve kırmızı alglidir. Bu kireçtaşları yer yer kısmen dolomitleşmiştir. 152-222 m’ler arasında 70 m kalınlığında dolomit izlenir. Açık gri renkli ve kötü tabakalı olan bu dolomitler, orta-kalın (1 m’den fazla) tabakalaşması, karstik görünümü ve rengiyle kireçtaşından kolayca ayrılır. Dolomitler; ince-orta kristalli, hipidiyotopik, yer yer ayırt edilebilen fosil izleri ve hayalleri içermektedir. 222’nci m’den sonra tekrar kireçtaşlarıyla devam eden istif Miyosen yaşlı resifal kireçtaşlarının başlamasıyla son bulur. 222’nci m’den sonra izlenen kireçtaşları daha alt düzeylerde belirgin bir korniş yapan kireçtaşından farklıdır (Şekil 9).
En altta 12 m kalınlığında bej renkli, ince-orta kalınlıkta muntazam tabakalı, iri bentik foraminiferli, mikritik kireçtaşı ile temsil edilir. Üste doğru koyu gri, siyah renkli, ince tabakalı, çörtlü, yaygın planktik foraminiferli, silt boyutunda biyojenik malzemeli (planktik foram+kavkı parçası), ara katkılar hâlinde ince-orta kum boyutunda bol ekinid parçalı, mikritik kireçtaşı ve bol ince-orta kum boyutunda ekinid parçalı, az miktarda korunmuş planktik foramlı, yer yer dolomitik kireçtaşlarına dönüşür. Bu pelajik istifin en belirgin özelliklerinden biri, içinde nodul ve tabakalar hâlinde çörtler içermesi, az derecede dolomitleşme ile üst düzeylerinde metamorfizma ve didolomitleşme göstermesidir.
Hipostratotipinde (Uzunargıt ÖSK’da), toplam 265 m kalınlıkta ölçülen Hoya Formasyonu’nun litolojisi alttan üste doğru şu şekildedir (Şekil-92): 6 m kalınlıkta, çok ince kristalli ve hipidiyotopik dokulu dolomit (dolosparit); 48 m kalınlıkta bol miliolid, az nummulit fosilli, kavkı parçalı, yer yer dolomitleşmeli, vaketaşı-istiftaşı çökel dokusundaki kireçtaşı; 3 m kalınlıkta ekinit ve mollusk kavkı parçalı, orta-kaba kalsit mozayikli, neomorfik kireçtaşı; 127 m kalınlıkta çok ince-ince, yer yer orta kristalli, hipidiyotopik dokulu, kireçli (%5-40), biyojenik malzemeli, taban seviyelerinde dolomikrit bantlı, üste doğru iskeletsel olmayan allokem (intraklast) kalıntılı, iyi poroziteli, porozite alanları kısmen sparikalsit dolgulu dolomit (dolosparit); 81 m kalınlıkta biyojenik malzemeli, killi ve kireçli, zayıf-iyi gözenekli dolomit (dolomikrit, dolomikrosparit ve yer yer biyodolomikrit). Uzunargıt ÖSK’da formasyonun egemen litoloji tipini oluşturan dolomitler gayri resmi “Tebeşirli dolomit üyesi” olarak adlandırılmıştır (Şekil-10) (Yılmaz ve Duran, 1997).
Dokanak ilişkileri Neostratotipinde, Gercüş Formasyonu üzerine uyumlu olarak gelen Hoya Formasyonu Miyosen yaşlı resifal kireçtaşları (Fırat Formasyonu) ile uyumsuz olarak örtülmektedir. Hipostratotiplerinde (Uzunargıt ve Softek ÖSK’larda), altında yer alan Gercüş Formasyonu ile uyumlu olup Silvan Grubu’nun Kapıkaya Formasyonu tarafından diskordan olarak örtülmektedir.
Hoya Formasyonu; Amanos Dağları’nda, Gaziantep ilinin kuzeybatısında, Kepez dağı civarında, Adıyaman ili Suvarlı-Besni dolaylarında, Diyarbakır ili Dicle-Hani ilçeleri arasındaki Yeşilsırt mevkiinde, Hani ilçesinin batısı ve doğusunda, Dicle ilçesinin yakın kuzeyinde, Hazro antiklinalinde, Cacas-Hani yöresi kuzey sahalarda, Gölap, Belaşa, Göderni, Zengilan yapılarının çekirdeklerinde, Mardin ili Mazıdağı ilçesi civarmda, Dargeçit ilçesinin kuzeyinde, Batman ili Gercüş ilçesinde, Gercüş ilçesinin kuzeybatısındaki alanda, Hasankeyf ilçesinin doğusundaki Softek civarında, Hasankeyf ilçesinin kuzeyinde, Siirt ilinin güneybatısındaki alanda, Kurtalan-Baykan-Şirvan-Pervari ilçeleri dolaylarında, Eruh ilçesinin kuzeybatısındaki Üzümlük köyü civarında, Şırnak ili Cizre ilçesinin kuzeyindeki Kasrık Boğazı’nda, Beytüşşebap ilçesinin batısında, Hakkari ilinin doğu ve güneydoğusundaki alanlarda Gercüş Formasyonu; Diyarbakır ili Korudağ-Çermik-Çüngüş dolaylarında, Lice ilçesinin kuzeyindeki güneye devrik asimetrik yapının ve Körha yükseliminin çekirdeklerinde, Batman ili Sason ve Kozluk ilçeleri ile Siirt ili Baykan, Şirvan ve Pervari ilçeleri dolaylarında, Hakkari ilinin güney ve batısında, Kavalköy köyü dolayında Kavalköy Formasyonu; Mardin ilinin yakın batısındaki Avcılar köyü civarında, Mardin ilinin kuzeyindeki Sürgücü nahiyesi civarında, Nusaybin-Cizre ilçeleri arasındaki Yolaçan kuyularının yer aldığı bölgede, Germav Formasyonu üzerinde uyumlu; Amanoslar ve Suvarlı-Belveren dolaylarında, Gaziantep ilinin kuzeybatısındaki Sakçagöz nahiyesinde Belveren Formasyonu; Hakkari ilinin kuzeybatısında Germav Formasyonu; Gaziantep ili Araban ilçesi kuzeyindeki Sarıkaya köyü yakın civarında Hezan Grubu; Şırnak ili Beytüşşebap ilçesinin batısındaki Esenler civarında Çüngüş Formasyonu; Gaziantep ili Araban ilçesinin kuzeybatısındaki Taştepe tepe mevkiinde, Suvarlı nahiyesi güneyi ve Emirhaydar köyü civarında, Suvarlı antiklinalinde, Diyarbakır ili Dicle ilçesinin kuzeydoğusunda, Hani ilçesinin yakm doğusunda, Lice ilçesinin kuzeyinde, Hakkari ili Yüksekova ilçesi Urşe köyü civarında Koçali veya Karadut Karmaşığı üzerinde uyumsuz; Diyarbakır-Mardin-Batman-Siirt dolaylarında Gercüş Formasyonu üzerinde bazen uyumsuz, bazen de geçişli bir dokanak ilişkisi ile yer almaktadır. Hoya Formasyonu’nun üst dokanak ilişkisi ise, Amanos Dağları’nda, Suvarh-Araban dolaylarında, Araban ilçesi kuzeyindeki Sarıkaya köyü civarında, Taşbaşı tepe mevkiinde, Suvarlı nahiyesi güneyi ve Emirhaydar köyü civarında, 
Kahramanmaraş ili Pazarcık ilçesinin güneydoğusundaki Akçakoyunlu köyü yakınında Gaziantep Formasyonu; Hakkari ilinin kuzeybatısında Fırat Formasyonu; Hakkari ilinin doğu ve güneydoğusunda, Halilderesi mevkiinde Havillati Formasyonu ile uyumlu; Diyarbakır ili Dicle ilçesinin kuzeydoğusunda, Dicle-Hani ilçeleri arasındaki Yeşilsırt mevkiinde, Hani ilçesinin batı ve doğusunda Lice Formasyonu; Ergani ilçesinin kuzeybatısındaki Zırnaktepe mevkiinde, Dicle ilçesinin yakın kuzeyinde, Hani ilçesinin yakın doğusunda, Lice ilçesinin kuzeyinde Fırat Formasyonu; Hazro antklinalinin güney kanadında, Kulp ilçesinin güneydoğusunda, Batman ili Gercüş ilçesinin kuzeybatısındaki alanda, Hasankeyf ilçesinin doğusundaki Softek civarında, Siirt ili Baykan, Şirvan, Kurtalan, Pervari ilçeleri dolaylarında, Eruh ilçesinin kuzeybatısındaki Üzümlük köyü civarında, Şırnak ili Cizre ilçesinin kuzeyindeki Kasrık boğazında, Hakkari ilinin kuzebatısında Kapıkaya Formasyonu; Mardin ilinin yakm batısındaki Avcılar köyü civarında, Siirt ilinin güneybatısındaki alanda Şemo Formasyonu; Diyarbakır ili Hazro ilçesi, Batman ili Hasankeyf-Softek ve Siirt ilinin batısındaki alanlarda bazen Kapıkaya Formasyonu, bazen de Fırat Formasyonu ile diskordanslıdır (Yılmaz ve Duran, 1997).
Hoya Formasyonu; Antakya ili ile Yayladağı ilçesi arasında, Harbiye nahiyesinin yakın doğusunda, Şenköy civarında, Altınözü ilçesi dolayında, Reyhanlı ilçesinin güneyinde, Serinyol-Kırıkhan arasında, grabenin batısını sınırlayan sırtların başlangıcında, Soğukoluk’un güneyinde, Kahramanmaraş ili Narlı nahiyesi dolayında, Akçakoyunlu köyü yakınında, Sakçagözü-Pazarcık arasında Gaziantep ilinin kuzeybatısında, Kepez dağı dolayında, Carpin köyünün güneyinde, Araban ilçesi Sarıkaya köyü ve Belveren nahiyesi civarında, Adıyaman ili Suvarlı nahiyesi ile Besni ilçesi arasında, Suvarlı nahiyesi doğu ve kuzeydoğusunda, Suvarlı antiklinalinin güney kanadında, Tilkiler-Harmancılı-Ardil köyleri arasında, Akçalar-Şaluşağı köylerinde, Tutdağ’da, Gölbaşı-Gerger ilçeleri arasında kalan alanda, Sermikan, Sincik, Harun ve Tümrüz köylerinde, Palanlı yapısında, Hoşikan yükseliminde, Hirso çayı kuzey yamacında, Nemrut dağında, Çukur köyünden Fırat nehrine kadar, Fırat vadisinde Karakaya’dan Çüngüş-Çermik arası Katrandağı falezlerine kadar olan alanda, Diyarbakır ili Korudağ-Çermik-Çüngüş dolaylarında, Çermik ilçesinin yakın kuzeyinde, Ergani ilçesinin yakın kuzeybatısında, Dicle-Hani-Lice ilçeleri arasında, Hani ilçesinin kuzey ve doğusunda, Lice ilçesinin kuzeyindeki disharmonik kıvrımların kanatlarında, Hazro yapısında, Hazro ilçesinin kuzeydoğusundaki Barbuş köyü civarında, Kulp ilçesinin güneydoğusundaki Zori çayı vadisinde, Lice-Hani-Hamzalı-Siirt hattında, Cacas-Hani arasında, Gölap, Belaşa, Göderni ve Zengilan yükselimlerinde, Mardin ilinin yakın batı-güneybatısında, Mazıdağı ilçesinin güneybatısında, Dargeçit ilçesinin kuzeyindeki Gökçepınar köyü yakın civarında, Batman ilinin güneyinde, Batman-Hasankeyf yolu üzerindeki Demirbilek köyünde, Hasankeyf ilçesinin kuzeyindeki Sinni deresinde, Gercüş ilçesi civarında, Gercüş ilçesinin kuzeybatısındaki Dimi köyünde, Siirt ili Kurtalan ilçesi civarında, Dodan strüktürünün güney kanadı ile doğu-batı devamında, Şeyhömer dağında, Sereküp tepesinde, Baykan-Şirvan-Pervari ilçeleri dolayında, Sadak yükseliminin doğu-batı devamında, Kavikadağ yükselimi üzerinde batıda Finnik köyünün doğusundan başlayarak doğuda Herakol dağına kadarki geniş alanda, Kavikadağ yükselimi kuzey kanadındaki Seberej mevkii ile Köprüçay köyü arasında yer alan yükselim boyunca ince bir şerit hâlinde, Herakol dağı yöresinde, Tavan yükselimi doğu-batı devamında, batıda Serşikoft mahallesinden başlayarak doğuda Şirze tepeye kadarki alanda, Şirvan yükseliminde, batıda Harçıkan mahallesi doğusu ile doğuda Betaki köyü arasında, Eruh ilçesinin kuzeybatısında, Üzümlük köyünün kuzeydoğusundaki Zarova vadisinde, Şırnak ili Cizre ilçesinin kuzeyindeki Kasrık boğazmda, Uludere ve Beytüşşebap ilçeleri civarında, Hakkari-Şırnak illeri arasında kalan alanda, Hakkari ili yöresinde ve Yüksekova ilçesi Urşe köyü civarında mostra vermektedir. Hoya Formasyonu Güneydoğu Anadolu’da mostra verdiği yerlerde, genelde dik yarlar oluşturan kireçtaşları ile bunların diyajenetik değişimleri ile oluşan yaygın dolomitlerden meydana gelir ve zayıf-iyi hazne kaya özellikleri sunar. Kireçtaşları; krem, bej, gri, beyaz, kirli beyaz renkli, ince-orta-kalın-çok kalın tabakalı, yer yer som, bol küçük ve iri bentik foramlı, algli, kötü-iyi gözenekli, sert-sertçe, yer yer çörtlü, köşeli kırılmalı, yer yer dolomitik; dolomitler ise, krem, bej, grimsi beyaz renkli, sertçe, ince-orta-kalın tabakalı, çok ince-ince-orta kristalli, yer yer şeker dokulu, orijinal dokuya ait kalıntı biyojenik malzemeli, kısmen stromatolitik yapılı, alg yaygılı, yer yer paleosoil ve didolomit özellikli, çört nodul ve ara bantlı, ince kalsit damarlı ve iyi gözeneklidir. Diyarbakır ili Hazro ilçesi, Siirt ili batısı ile Batman ili Hasankeyf-Softek dolaylarındaki mostralarda gözlenen beyaz, krem renkli, sertçe, kalın tabakalı-som, erime özellikli ve karstik, bol tebeşirli, çok ince-iri kristalli, idiyotopik-hipidiyotopik ve şeker dokulu, çok iyi-iyi kristaller arası ve erime gözeneklere sahip dolomitler Duran ve diğ. (1988 ve 1989) tarafından gayri resmi “tebeşirli dolomit üyesi” olarak adlandırılmıştır (Yılmaz ve Duran, 1997).
Formasyonun yaşı Alt Eosen-Alt Oligosen (Duran ve diğ., 1988 ve 1989) olup sınırlı/yarı sınırlı sığ epirik deniz-sığ normal deniz-şelf kenarı/önü (Duran ve diğ., 1988 ve 1989) ortamında oluşmuştur.
Gaziantep Formasyonu: Kilis ili dolayında tipik olarak yüzeylenmektedir. Midyat Grubu’nun formasyonudur.
Wilson ve Krummenacher (1959)’da, Gaziantep sahasında “Midyat limestone” olarak bilinen sedimanlar için ilk kez Van der Maarel tarafından “Gaziantep formation”olarak önerildiği ve Staeger (1954) tarafından da kullanıldığı belirtilmesine rağmen bu referanslar bulunamamış, Krausert ve diğ. (1958), Krausert ve Tank (1958), Turner (1958) ve Peksü (1958a ve b) tarafından Gaziantep sahasında ölçülen yüzey kesitlerinde “Gaziantep chalk” ve/veya “Gaziantep chalk member” olarak kullanıldığı gözlenmiştir (Yılmaz ve Duran, 1997).
Değişik araştırmacılar tarafından Gaziantep sahasında ölçülen yüzey kesitlerinde “Gaziantep chalk” ve/veya “Gaziantep chalk member” olarak tariflenen istif, günümüzdeki Gaziantep Formasyonu’nun alt seviyelerine karşılık gelmesi nedeniyle, Kilis ilinin yaklaşık 9 km kadar kuzeybatısındaki Beşenli köyü civarında, 1/25000 ölçekli 038-a4 haritasında, başlangıç; K 40 72300, D 3 26600 ve bitiş K 40 73200, D 3 31000 koordinatları arasında Şemşir ve diğ. (1987; Duran ve diğ., 1989) tarafından ölçülen Beşenli ölçülmüş stratigrafi kesiti Gaziantep Formasyonu’nun lektostratotipi olarak önerilmiştir.
Lektostratotipinde (Beşenli ÖSK‘da), toplam 1101 m kalınlıkta ölçülen Gaziantep Formasyonu alttan üste doğru şu litolojilerden oluşmaktadır (Şekil-93): 67 m kalınlıkta açık gri, yer yer bejimsi renkli, kırılgan, bol orta-iyi korunmalı planktik foraminiferli, ince kavkılı, killi-çok killi, kötü poroziteli, glokoni, pirit ve fosfatlı, çört nodüllü, yer yér marn dönüşümlü ve marn ara bantlı, kalın-orta tabakalı kireçtaşı; 180 m kalınlıkta açık gri, krem, yer yer beyaz renkli, sertçe, bol planktik foramlı, ince kavkı parçalı, yer yer kahve renkli, hidrokarbon lekeli, kötü poroziteli, tebeşirli, killi, pirit, glokoni ve fosfatlı, çok ince-ince-orta tabakalı kireçtaşı; 114 m kalınlıkta toprak örtüsü; 602 m kalınlıkta beyaz renkli, kırılgan, bol orta-iyi korunmuş planktik foramlı, ince kavkı parçalı, kötü poroziteli, tebeşirli, killi, pirit ve fosfatlı, çok ince-ince tabakalı, kısmen örtülü kireçtaşı; 38 m kalınlıkta bej, açık kahve renkli, sert, bol ince-iri kavkı ve nummulit parçalı, ekinid plakalı, tabanda planktik/bentik foram karışımlı, seyrek kırmızı algli, yer yer çörtlü, kötü poroziteli, orta-kalın-çok kalın-som tabakalı, neomorfık kireçtaşı; 194 m kalınlıkta bej renkli, sert, ince, yer yer orta-iri kavkı parçalı ve ekinidli, ince-iri kırmızı algli, seyrek iri bentik faunalı, yer yer miliolidli, kötü yer yer iyi erime boşluğu poroziteli, neomorfık, orta, yer yer kalın tabakalı kireçtaşı; 6 m kalınlıkta bej renkli, sert, bol iyi korunmuş ve parçalanmış nummulitli, kırmızı alg ve ekinit parçalı, kötü-iyi poroziteli, sparitik kireçtaşıdır. Lektostratotipinde, tabanda Germav Formasyonu ile olan dokanak ilişkisi uyumlu olup Şelmo Formasyonu tarafından da uyumsuz olarak örtülmektedir (Şekil 11).
Gaziantep Formasyonu, Antakya ili-Kahramanmaraş ili Narlı nahiyesi hattının doğusunda, Kahramanmaraş ili kuzeyinde, Araban ilçesinin kuzeybatısındaki Taşbaşı tepede, Araban-Suvarlı-Besni dolaylarında Hoya Formasyonu; Gaziantep-Kilis ve Adıyaman-Tut dolaylarında, Tut ilçesinin doğusundaki Göksu deresinde Çetirge Dağları’nda Germav Formasyonu üzerine uyumlu; Narlı ilçesinin güneydoğusunda, Suvarlı nahiyesi doğu ve güneyindeki senklinallerde Hoya Formasyonu; Gaziantep ilinin güneyinde, Beşenli dolayında ve Carpin civarındaki Kepez dağda Germav Formasyonu üzerine uyumsuz olarak gelmektedir. Kahramanmaraş ili kuzeyinde Lice Formasyonu; Narlı ilçesinin güneydoğusunda, Pazarcık ilçesinin güneydoğusundaki Ganidağ’da ve Güllüce mevkiinde, Gaziantep ilinin güneyinde, Beşenli dolayında ve Carpin civarındaki Kepez dağda, Gaziantep-Kilis ve Adıyaman-Tut dolaylarında, Suvarlı nahiyesi doğu ve güneyindeki senklinallerde yer alan bazı alanlarda, Araban-Suvarlı-Besni dolaylarında Şelmo Formasyonu ile Gaziantep ilinin yakın güneyindeki Bağlarbaşı mevkiinde ve Şanlıurfa ili güneybatısında Birecik köyü Namazlı Mahallesi’nde genç bazaltlar tarafından diskordan olarak örtülmektedir (Yılmaz ve Duran, 1997).
Lektostratotipinde 1101 m kalınlıkta olan birimin diğer kalınlıkları şu şekildedir: Amanos Dağları’nda, Antakya ilinin güneyindeki Şenköy civarında 200 m; Kahramanmaraş ili kuzeyinde 280-310 m; Kahramanmaraş ilinin doğu-güneydoğusunda mostra veren kısmı 25-115 m; Narlı nahiyesi civarında 147 m; Gaziantep-Kahramanmaraş arasında 280 m; Kilis ili civarında 797 m; Gaziantep-Adıyaman illeri arasındaki alanda 138 m; Gaziantep ili Araban ilçesi kuzeyinde mostra veren alt kısmı 200 m; Gaziantep ili civarında 200-800 m; Adıyaman ili Suvarlı nahiyesi dolayında 145-269 m; Adıyaman ili Tut ilçesinin güneyinde, Çedirge Dağları’nda yüzeyleyen kısmı 315-457 m; Kayacık antiklinalinde mostra veren kısmı 596 m; Gaziantep-Şanlıurfa yolu üzerinde, Fırat Nehri’nin yakın doğusundaki Birecik köyü dolayında mostra veren kısmı 286 m.
Gaziantep Formasyonu, yer altında, Adıyaman ili güneyinde, Gaziantep, Kilis ve Şanlıurfa illeri civarında açılan kuyularda yaklaşık olarak 250-570 m arasında değişen kalınlıklarda kesilmiştir (Duran ve diğ., 1989).
Gaziantep Formasyonu; Amanos Dağları’nda, Antakya ili ile Yayladağı ilçesini birleştiren hattın batısında, Şenköy, Okçular köyü dolayında, Kahramanmaraş ilinin kuzey ve kuzeydoğusunda, Pazarcık ilçesi dolayında, Sarvan güneydoğusunda, Uzungüney dere boyunca geçen yol yarmasında, Çağlayancerit kuzeyinde, Zorkun derede yer alan Daztepe antiklinali çekirdeğinde, Ahırtepe civarında, Pazarcık ilçesinin güneydoğusundaki Gani dağda, Pazarcık-Araban arasında, Güllüce mevkiinde, Suvarlı antiklinalinin güney kanadındaki Ardil’de, Suvarlı nahiyesi ile doğu ve güneyindeki senklinallerde, Tetirli-Emir Haydar köyü yakınında, Araban ilçesi kuzeybatısındaki Taşbaşı tepede, Gaziantep-Adıyaman illeri arasında, Çayır köyünün güneyindeki Çansah deresi boyunca, Gaziantep ve Kilis illeri dolayları ile bu bölgenin kuzeybatısında, Oğuzeli-Pazarcık-Yavuzeli-Nizip-Barak üzerinden geçen hattın güneyinde, Karabıyıklı civarında, Adatepe, Heyikkalesi tepe ve İncesu dolaylarında, Bağlarbaşı mevkiinde, Adıyaman ili Besni ve Tut ilçeleri dolaylarında, Çedirge dağda, Kayacık antiklinalinde, Tümrüz köyünde, Şanlıurfa ili güneybatısındaki Birecik köyü Namazlı mahallesinde mostra vermektedir (Yılmaz ve Duran, 1997).
Gaziantep Formasyonu, sahada tipik tebeşirli görünümü ve yumuşak topografya oluşturması ile karakteristiktir. Tebeşirli kireçtaşı, tebeşirli marn, mercek ve kanal görünümlü kireçtaşı, çört-silisifıye kireçtaşlarının egemen olduğu litolojilerden oluşmaktadır. Tebeşirli kireçtaşları beyaz, krem renkli, gevrek, planktik foramlı, glokonili, ince-orta-kalın tabakalı, bol çört nodul ve ara bantlı; kireçtaşları gri, beyaz, bej, krem renkli, ince-orta-kalm tabakalı, sert, bol bentik foramlı, algli, mercanlı, yer yer çörtlü ve. tebeşirli; marnlar ise, beyaz, krem, sarımsı bej renkli, gevşek tutturulmuş, glokonin, planktik foramlı, yer yer çakıllı ve çört nodüllüdür. Duran ve diğ. (1988 ve 1989) Adıyaman ili batısı ile Göksu vadisi, Gaziantep-Kilis, Suvarlı, Araban ve Narlı dolaylarında, Gaziantep Formasyonu’nda “kireçtaşı üyesi” ayırımını yapmışlardır. Bu üye, Sungurlu (1974a) tarafından “EM2n3” simgesiyle Adıyaman dolaylarında haritalanmıştır.
Perinçek (1979e) tarafından Adıyaman ilinin kuzeyinde ölçülen kesitlerde Eosen’e dahil edilmiştir. Gaziantep dolaylarında ise, Peksü (1966 ve 1970; in Duran ve diğ., 1988 ve 1989) derlediği haritalarda söz konusu üyeyi “ Fırat Formasyonu” olarak göstermiş, Tuna (1973) ise, Suvarlı dolayında “Fırat üyesi” adını kullanmıştır. Gaziantep Formasyonu “kireçtaşı üyesi” mostra verdiği alanlarda beyaz, krem renkli, sertçe-sert, kırılgan, orta-kalın, yer yer som tabakalı, bol fosilli, bazı alanlarda iri bentik foraminiferlerin oluşturduğu yığınak tipi karbonat görünümlü, genellikle ince-orta tabakalı, bar/kanal nitelikli karbonat kum fasiyeslerine geçişli kireçtaşlarıyla; bazı alanlarda ise, beyaz, krem renkli, ince-kalın tabakalı, tebeşirli, iri ve küçük bentik foraminiferli, mollusk ve ekinid kırıntılı, seyrek bol düz ve/veya U-şekilli iz fosilli ve tebeşirlidir (Duran ve diğ., 1989). Gaziantep Formasyonu “kireçtaşı üyesi”, Hoya ve Gaziantep Formasyonlarının transgresif çökeliminden sonra başlayan regresyonun başladığı ve sonuçlandığı (Üst Eosen-Alt Oligosen) bir dönemde, kuzeyden güneye progresif olarak gelişmiştir (Duran ve diğ., 1988). Gaziantep Formasyonu ile uyumlu ilişkiler sunar ve yanal/düşey yönde fasiyes geçiş özellikleri gösterir (Yılmaz ve Duran, 1997).
Birimin yaşı Alt Eosen-Üst Oligosen (Duran ve diğ., 1988 ve 1989) olup Havza-yamaç-yamaç ötesi-şelf kenarı-karbonat kum sığlıkları-resifal/bank (Duran ve diğ., 1989) ortamında oluşmuştur.
Silvan Grubu 
Diyarbakır ili Silvan ilçesi kuzey ve kuzeydoğusunda tipik olarak yüzeylenmektedir. Silvan Grubu alttan üste doğru Kapıkâya, Fırat, ve Lice Formasyonları olmak üzere üç birime ayrılır. Kapıkâya Formasyonu konglomera, evaporit ara tabakalı şeyl, silttaşı ve kumtaşından; Fırat Formasyonu karbonat çakıllı kireçtaşı ve resifal kireçtaşından ve Lice Formasyonu da filiş karakterli kumtaşı, marn, silttaşı, kireçtaşı ardalanmasından oluşmaktadır (Şekil-12).
“Silvan” adı ilk kez Tolun (1960) tarafından, Diyarbakır sahasında bugünkü Fırat Formasyonu’na karşılık gelecek şekilde formasyon aşamasında kullanılmıştır. Duran ve diğ. (1988) ise, Güneydoğu Anadolu bölgesi genelinde yapmış oldukları çalışmada Kapıkâya, Fırat ve Lice Formasyonlarını grup aşamasında birleştirerek “Silvan Grubu” adını vermişler ve gruba bugünkü konumunu kazandırmışlardır. Silvan Grubu’nun karbonat kesimi, Güneydoğu Anadolu’da tipik adlama öncesinde “Midyat kalkeri”, “Midyat limestone”, “Midyat Formasyonu”, “Midyat formation” gibi tanımlamalarda en üst seviyelere karşılık gelecek şekilde ve daha sonraları “Silvan Formasyonu”, “Silvan formation”, “Silvan kalkeri”, “Silvan limestone” olarak tanımlanmıştır (Yılmaz ve Duran, 1997).
Silvan Grubu birimleri, Güneydoğu Anadolu’da mostra verdiği yerlerde, bir aşınma ve çökelmezlik fazından sonra uyumsuz olarak Midyat Grubu birimleri üzerine gelir (Duran ve diğ., 1988 ve 1989). Grup, Diyarbakır ili Korudağ-Çermik-Çüngüş dolaylarında, Hani ilçesinin kuzeyindeki asimetrik yapıların kuzey kanatlarında, Hazro antiklinalinin güney kanadında, Diyarbakır ili kuzeyinde, Silvan-Siirt ve Mardin-Cizre dolaylarında Hoya Formasyonu; Siirt ili Pervari ilçesi Narlı nahiyesi batısındaki Selat köyü dolayında Gercüş ve Germav Formasyonları; Hakkari dolayında da Havillati Formasyonu üzerinde diskordanslıdır. Diyarbakır ili Hazro ilçesi civarında ve Siirt ili kuzeyindeki Tom köyü civarında söz konusu diskordansı görmek mümkündür. Bütün alanlarda, Şelmo Formasyonu tarafından da uyumsuz olarak örtülür. Kavalköy dağı dolayında ise, Hakkari Karmaşığı tektonik olarak Siivan Grubu’nun üzerinde yer almaktadır (Görür ve Akkök, 1984).
Grubun Güneydoğu Anadolu bölgesindeki kalınlıkları batıdan doğuya şu şekildedir: Kahramanmaraş ili kuzeyinde 250 m (Yılmaz ve diğ., 1987); Diyarbakır ili Korudağ-Çermik-Çüngüş dolaylarında 500 m (Perinçek, 1979f); Ergani ilçesi dolayında 494-1250 m (Perinçek, I979f; Duran ve diğ., 1989); Dicle ilçesisinin yakın kuzeydoğusunda mostra veren kısmı 331 m, Lice ilçesinin kuzeyinde mostra veren kısmı 819 m (Duran ve diğ., 1989); Hazro ilçesi dolayında 113-481 m (Perinçek, 1979f; Yılmaz, 1982; Amoco, 1989; Duran ve diğ., 1989); Kulp ilçesinin güneydoğusunda mostra veren kısmı 373 m (Duran ve diğ., 1989); Batman ili Sason ilçesi civarında mostra veren kısmı 1118 m; Siirt ilinin batısında mostra veren kısmı 472 m, Kurtalan ilçesinin kuzeybatısında 143-628 m (Açıkbaş ve diğ., 1981; Duran ve diğ., 1989); Şırnak ili Cizre ilçesinin kuzeyinde mostra veren kısmı 108 m, Hakkari ili dolaylarında mostra veren kısmı 135-159 m (Görür ve Akkök, 1984; Duran ve diğ., 1989).
Silvan Grubu birimleri, yer altında, Diyarbakır ilinin kuzey ve kuzeydoğusunda açılan kuyularda 0-630 m’ler arasında değişen kalınlıklarda kesilmiştir (Duran ve diğ., 1989). Silvan Grubu birimleri; Adıyaman ilinin kuzeydoğusu ile Batman-Siirt hattının kuzeyinde, şaryaj güneyinde ve Hakkari-Şırnak illeri arasındaki alanlarda mostra vermektedir. Grubu oluşturan Kapıkaya Formasyonu çakıltaşı, kumtaşı, silttaşı, şeyi, yer yer evaporit ve gölsel kireçtaşı; Fırat Formasyonu resif/bank tipi kireçtaşı; Lice Formasyonu ise, fosilli, kumlu kireçtaşı ve killi kireçtaşı ara katkıları içeren kumtaşı, silttaşı, şeyl, mam gibi fliş tipi litolojilerden oluşmaktadır (Yılmaz ve Duran, 1997).
Grubun yaşı Miyosen (Açıkbaş ve diğ., 1981; Duran ve diğ., 1988 ve 1989; Batı, 1991) olup taşkın ovası-kıyı çizgisi-bank/resifal-yamaç-havza (Duran ve diğ., 1988 ve 1989) ortamında oluşmuştur.
Kapıkaya Formasyonu: Siirt ilinin yaklaşık 32 km kadar batı-kuzeybatısındaki Kapıkaya (Kevrihamo) köyü dolayında tipik olarak yüzeylenmektedir. Silvan Grubu’nun en alt formasyonudur.
İlk kez Perinçek (1980c) tarafından hazırlanan Güneydoğu Anadolu otokton kaya birimleri korelasyon çizelgesinde kumtaşı, çakıltaşı, kireçtaşı ve evaporitlerden oluşan Alt Miyosen yaşlı istif için “Kapıkaya Formasyonu” isim bazında kullanılmıştır. Ancak, Açıkbaş ve diğ. (1981) birimi Siirt ilinin Batı-Kuzeybatı alanlarında “Midyat Grubu” içinde “Kapıkaya Formasyonu” olarak gerçek anlamda ilk adlayanlardır. Kapıkaya Formasyonu, eski çalışmalarda Germik Formasyonu içinde “Germik evaporitleri (evaporites)”’, “Basur çakıltaşı üyesi”, “Zokayıt kalkeri (limestone)”, “Derge üyesi” gibi isimler içinde değerlendirilmiştir .
Kapıkaya Formasyonu’nun holostratotipi Perinçek (1980c)’de belirtilmediğinden, Açıkbaş ve diğ. (1981) Siirt ili Kurtalan ilçesi Kevirihamo ve Zokayıt köyleri civarında, 1/25000 ölçekli L47-d3, L47-d4, M47-a2 haritalarında, başlangıç; K 28500, D 11140 ve bitiş; K 34640, D 07780 koordinatları arasında, Keskin ve Önem (1968; in Keskin, 1968b) tarafından ölçülen Kevrihamo birleşik kesitini Kapıkaya Formasyonu’nun lektostratotipi olarak almışlardır. Diyarbakır ili Kulp ilçesinin yaklaşık 27 km güneydoğusundaki Seyhalı tepe civarında, 1/25000 ölçekli L46-a3 haritasında, başlangıç; K 44590, D 88825 ve bitiş; K 43625, D 87250 koordinatları arasında, Şemşir ve diğ. (1986; in Duran ve diğ., 1989) tarafından ölçülen Ayhan ölçülmüş stratigrafi kesiti ile Siirt ilinin yaklaşık 12 km kadar batısındaki Aktaş köyü civarında, 1/25000 ölçekli M47-Ы haritasında, başlangıç; K 03350, D 45675 ve bitiş; K 05325, D 44675 koordinatları arasında, Şemşir ve diğ. (1986; in Duran ve diğ., 1989) tarafından ölçülen Aktaş ölçülmüş stratigrafi kesiti Kapıkaya Formasyonu’nun hipostratotiplerı ‘olarak alınabilir (Yılmaz ve Duran, 1997).
Lektostratotipinde (Kevrihamo birleşik kesitinde), Kapıkaya Formasyonu’nun taban kesimleri mostra vermez. Birimin tabanını 7 m kalınlıktaki çoğun sileksit çakıllı, kısmi kireçtaşı çakıllı, lamelli kavkılı, kötü boylanmış, yuvarlaklaşmış çakıltaşları oluşturur (Şekil-97). Çakıltaşları üzerine 25 m kalınlıkta tabanda kırmızı renkli şeyl ara bandı içeren ince-orta, yer yer kalın tabakalı, biyokalkarenit ve algli biyomikritlerle temsil olunan kireçtaşları gelmektedir. Bu kireçtaşları üzerinde ise, alacalı yeşil renkli, kırılgan, yumuşak ince anhidrit-jips tabakaları içeren kiltaşı (açık kahve renkli, gevşek, az mika pullu, az kireçli), silttaşı (grimsi, yeşilimsi, pembemsi, açık kahve, bej, şarabi renkli, orta-iyi boylanmalı, laminah, killi, yer yer oldukça sert, mika pullu, karbonat çimentolu), kumtaşı (yeşilimsi, pembemsi, grimsi bej, açık kahve, kırmızı renkli, çok ince-ince ve köşeli taneli, yer yer sert, ıslak yüzde yumuşak, orta-iyi boylanmalı, yer yer laminalı, biyotit ve muskovitli, karbonat çimentolu) ve şeyl (grimsi bej, alacalı, kurşuni pembe, kahve, yeşil, kırmızı renkli, gevşek, kırılgan, az beyaz renkli mika pullu, az kireçli) ardalanması bulunmaktadır (Şekil 13).
Hipostratotipinde (Ayhan ÖSK’da ise), toplam 333 m kalınlıkta ölçülen Kapıkaya Formasyonu alttan üste doğru şu litolojilerden oluşur (Şekil-98): 13 m’si kırmızı renkli, yanal yönde devamlılığı olmayan şeyl; 30 m’si kızıl, gri renkli, iri çakıl-blok arası elemanlı, yarı köşeli-köşeli taneli, kötü boylanmalı, karbonat çakıllı, kil bağlayıcı-karbonat çimentolu, tane destekli, som, yanal yönde kalınlığı incelen çakıltaşı; 10 m’si gri renkli, peloidal görünümlü, kılcal çatlakları kalsit dolgulu, bol killi, mikritik kireçtaşı; 30 m’si krem, bej renkli, kavkılı, killi, mikritik kireçtaşı ve jips ara bantları içeren kırmızı,